YVONNE VAN ETTEN | elastistisch leven | persoonlijke evolutie

Elastisch leven in De Evolutiegids

28 oktober 2021 | Yvonne van Etten | Bezinningsgids

Ode aan het elastisch leven

Superhandig zo’n rond friemeltje, waarmee je van alles bij elkaar kunt houden. De postbode gebruikt ze voor gesorteerde post, je kunt er je haar mee bij elkaar binden en een bos bloemen. Ondanks de elasticiteit heeft het een heel dwingend karakter… da’s toch intrigerend, nietwaar? Het elastiekje is een echte dwingeland.

Het is een heel organisch dingetje en eenmaal ergens omheen gebonden, een mooie metafoor voor alles wat wij isoleren uit een groter geheel om er mee aan de slag te kunnen gaan. Afgezonderde pakketjes, die we hanteren om er mee te creëren. Niet alleen bossen bloemen, maar ook ideeën, ontwerpen en plannen. Het is elasticiteit wat de klok slaat. En zo vormen en groeperen we alles wat los of vast zit bij elkaar. Tijdelijk, zolang de houdbaarheid het toelaat.

Een elastiekje is flexibel, er zit rek in en beweeglijkheid.

Het heeft een geheugen, schiet terug naar haar oorspronkelijke vorm en maat, maar kan ook uitlubberen als er te veel en te lang spanning op staat… Dan is de rek eruit en verliest het haar verbindingskracht.

Ideologieën, strategieën en principes zijn ook rekbare begrippen, waarvan vorm en inhoud flexibel geconstrueerd en ingevuld worden in de fenomenen tijd en ruimte. Als op een gegeven moment de rek eruit is en de statische ideologie zichzelf dreigt op te blazen door inconsequenties en dwingelandij, treedt elasticiteitsmoeheid op en is het tijd voor nieuwe verbanden en verbonden. In de politiek zien we dan afsplitsingen en nieuwe partijen.

Alles is tijdelijk

Onze tijd is een ongrijpbaar fenomeen, dat we in het leven hebben geroepen om dienstbaar te zijn bij het inrichten en duiden van ons doen en laten. Kunnen we tijdstippen afspreken, om te vroeg, te laat of op tijd te komen… wel zo handig.

De beweeglijkheid van het elastiekje heeft betrekking op dit tijdaspect en de ruimte die het daarbij inneemt en gebruikt. Het dingetje behapt een stukje ruimte dat gedurende het gebruik toe- en afneemt. Een concept of ideologie kent een elastische begrenzing en je kan jezelf eraan committeren door toe te treden tot de club. Het komen en gaan houdt het elastiek in beweging.  Alles is tijdelijk.

Eigenlijk is het elastiekje een onwillig lijntje, dat zich voegt naar de omstandigheden.

Een onrustig beweeglijk puntje dat zich in allerlei bochten wringt om lijn te houden in haar aanwezigheid. Misschien wel de mooiste weergave van de relativiteit. Een belangrijk kenmerk van een elastiekje is haar cirkelvormige uiterlijk. Je kan elastiek ook aan de meter kopen maar uiteindelijk maak je er altijd een cirkel van anders kan het haar werk niet doen. Ergens worden de eindjes aan elkaar geknoopt, ook al zit er soms een verbindingsstuk tussen in vaste vorm, d enk aan die superhandige snelbinders op je fiets.

Elasticiteit speelt met de begrippen vast, los, stijf en slap, dat in alle materie vindbaar is. Bamboe is flexibeler dan eikenhout, koudschuim kan in diverse dichtheden geproduceerd worden, waardoor het zich meer of minder elastisch gedraagt. Wil je een zachte of een hardere matras? Een steen kan je doorzagen, zand voegt zich als vanzelf, zachthout kan je breken, ijzer moet je smeden als het heet is en water sijpelt overal doorheen. Ons lichaam kan aankomen en afvallen. Het zijn steeds de geconcretiseerde vormen, materieel dan wel mentaal, die een mate van elasticiteit ondergaan.

Hoeder of dwingeland?

Het dwingende karakter van het mentale elastiek uit zich in pogingen om te standaardiseren en vaststaande feiten te hanteren. We proberen uit alle macht de intrinsiek veranderlijke elastische aard van de levende natuur statisch te maken en houden. Het zal bij probeersels blijven, alles is tijdelijk en vandaar op de langere duur onhoudbaar. Vergankelijkheid. Een meer gegronde reden om dwingelandij te vermijden is er niet! Er is altijd een maximale houdbaarheidsdatum, ook al is dat tijdstip niet te voorspellen… tenzij wij onszelf wijs maken dat we de vergankelijkheid kunnen tegenhouden door sturing en controle, tegenwoordig met behulp van technologie, die middels algoritmes statische elasticiteit gebruikt om bewegingen te construeren. Dat kan, omdat alles kan, tijdelijk dan…

De natuur houdt niet van strakke keurslijven.

(R)evolutie is voortgang in fractale vormkracht en vormentaal, herhalingen van zetten in korte en langere cycli, nooit en te nimmer in gelijke taal vanwege het voortschrijdende tijdruimte continuüm. De integrale natuurkracht vindt altijd een uitweg.

Ook ons denken is superelastisch, het gaat alle kanten op en we moeten moeite doen om er lijn in te brengen. En daar heb je het al… we zijn gewend richting te geven. We zetten onszelf vast, maken overal een puntje van, om van daaruit doelmatig te gaan ondernemen. We laten het niet gebeuren, maar willen het gebeuren voor zijn. In deze doorgaande beweging komen we nooit (meer) in het werkelijke gebeuren van het moment terug. Daar waar we alleen maar hoeven anticiperen en we het statische los kunnen laten. Moeilijk voor te stellen hoe dat zou kunnen werken.

Is de rek eruit?

Als we het huidige wereldwijde dominante maatschappelijke systeem, bijeengebonden door elastische constructies, bezien als een bouwwerk, kunnen we constateren dat de rek er aardig uit is. De flexibiliteit is lang getart, de spanning hoog opgevoerd, het dwingende karakter uitgespeeld. Het geheugen is niet meer intact, de beginstand is verloren gegaan. Economisch, financieel, sociaal en alle andere deelconstructies zoeken nieuwe elastische verbindingen.

Een bos bloemen wordt bijeengehouden door een elastiekje. Thuis haal je dit eraf, snijdt ze schuin af en schikt ze in een vaas. Het elastiek verruil je voor de vaas om ze bijeen te houden. Zo gaat het met alles. We herschikken steeds de verbindingen tussen objecten en thema’s, het is hergroeperen, herorganiseren en daarmee zelfs herdefiniëren van alles wat ons omringt.

Laten we met het elastiekje in ons achterhoofd kijken naar wat zich allemaal voordoet en beseffen dat elasticiteit de tijd doet tikken en dan nog eens bezien wat we nou eigenlijk allemaal aan het doen zijn. Dat we steeds ergens een elastiekje omheen doen, hoe handig dat is, maar dat het ook te behoudend kan zijn. Verlossing is zo gek nog niet.

Yvonne van Etten in De Evolutiegids
AUTEUR YVONNE VAN ETTEN | ©EVOLUTIEGIDS | 211028
Bezinningsgids Yvonne van Etten schrijft gedichten, maakt kunstwerken en is auteur.
Zij bezint zich op alles wat langs komt.
het digitale brein in De Evolutiegids

Hoe blijven we baas in eigen brein?

Bezinningsgids Yvonne van Etten toont glashelder aan dat het digitale brein ons in een verstikkende klemgreep houdt.

Conspiritualiteit in De Evolutiegids

De opkomst van samenzweving

Een groeiende groep lifestyle-influencers is op sociale media actief met het verspreiden van conspirituele stories.

COPYRIGHT | PRIVACY |CREATED BY MARY SPAN | ARCHIEF

CONTACT US

We zijn momenteel niet aanwezig. Je kunt ons een e-mail sturen, dan komen we er zo snel mogelijk op terug.

Wordt verstuurd

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?