INGEN WAGENAAR | hoe woke zijn wij? | spirituele evolutie

Woke in de Evolutiegids

11 februari 2022 | Ingen Wagenaar | Bewustzijnsgids

Hoe woke zijn wij?

gids voor spirituele evolutieEen column als bewustzijnsgids bij de Evolutiegids. Wat een mooie uitdaging. Ik ben dan ook blij me bij dit mooie clubje gidsen te mogen aansluiten. Actuele thema’s, innovatieve ideeën en oplossingen maar vooral ook met schwung een mening durven verkondigen en die mogen verdedigen op deze mooie site. Tja, en waar ga je dan als bewustzijnsgids je eerste column over schrijven? Ik besloot de stap te wagen en een beetje te knagen aan woke.

Want als je een beetje fris en fruitig bent dan ben je zeker ook woke. Althans, zo was het een paar jaar geleden. Nu is deze term alweer aan inflatie onderhevig. Verandering gaat momenteel razendsnel en de gebaande paden in onze samenleving en politiek, lijken mistig, ergo regelmatig hypocriet. De roep om verandering wordt steeds luider. Grote geesten, grote woorden, maar niemand die echt weet waar we naar toe gaan, laat staan hoe we de problemen moeten oplossen. Verlies van controle van de bestaande machtsstructuren maakt dat er vele, verschillende groepen roepen om emancipatie en respect. Gezien worden willen we allemaal. De roep om zichtbaarheid is niet altijd even geruisloos maar gelukkig verliest grensoverschrijdend gedrag zijn aanzien. Dat is dan weer een voordeel…

Er is duidelijk iets gaande.

De wereld wordt contant opgeschud. Door een klimaatcrisis, een pandemie en de roep om emancipatie vanuit verschillende hoeken, groepen en gaten. Steunend op allerhande thema’s. Er heerst onzekerheid en angst, hetgeen vanuit de zittende machtsstructuren met nog een schepje extra controle wordt versterkt.

Ik weet niet wanneer het me echt ging opvallen. De roep om verbinding met de natuur, elkaar, ander soort leiderschap. Een mooi voorbeeld vind ik LinkedIn, dat onderging een grote verandering. Van een strikt zakelijk netwerk naar posts met meer pathos, soms halve dagboeken en vooral ondersteuning van het geschrevene door veel hartjes. Dat was een paar jaar geleden nauwelijks aanvaardbaar. Er is dus duidelijk iets gaande.

De liefde heeft me altijd gefascineerd. Mijn eigen liefdesleven, dat van de mensen om me heen, de veranderende mores met betrekking tot relaties en seksualiteit. Met mijn volwassen zonen en schoondochters komt dat tot interessante dialogen, waarbij ik me soms afvraag of ik uit het tijdperk van de dinosauriërs kom. Het is vanuit de christelijke en de oosterse mystiek gekoppeld aan mijn spirituele interesse dat ik achter een diepgaande wijsheid kwam. Hele oude wijsheid die heden ten dage grotendeels vergeten is. Een wijsheid zoveel meer dan de vrouwenemancipatie en de rol van het patriarchaat. Ik kwam erachter dat er een oerprincipe ten grondslag ligt aan het vrouwelijke en mannelijke principe op deze wereld. Een spirituele wet.

In deze duale wereld heerst de wet van de tegenstellingen.
Goed tegenover
kwaad, licht tegenover donker, en ga zo maar door.

Maar vooral het mannelijke en het vrouwelijke principe heeft mijn onverdeelde aandacht. Het patriarchaat zit op de schopstoel maar wat komt ervoor terug? Als we het bijvoorbeeld hebben over vrouwelijk leiderschap, weten we dan in de kern waar het over gaat?

Het is namelijk een natuurwet: de menselijke ziel die zich in de kosmische baarmoeder opsplitst in een mannelijk en een vrouwelijk deel. En beiden behoren tot het menselijk zielsbewustzijn. Ze zijn los van elkaar te beschouwen maar kunnen niet zonder elkaar. Samen zijn ze heel en daarom dansen ze om elkaar heen. In de dans tussen de twee ligt de creatie en de manifestatie. Alles wat we op deze aarde creëren heeft deze dans als fundament, op alle gebieden en niet alleen met het  creëren van nageslacht.

Ik denk dat we de essentie van
onze menselijke oorsprong zijn vergeten.

De bedoeling van de geboorte van de duale menselijke ziel, die zich in de kosmische baarmoeder opsplitst in een mannelijk en een vrouwelijk deel, is vanuit tegenstelling doch gelijkwaardigheid, namelijk de gesublimeerde goddelijk liefde te ervaren. Want elke creatie ontstaat uit liefde. Alles is liefde. Alleen zijn we dat vergeten…

Het mannelijke principe heeft het goddelijke naar beneden gebracht. In de materie gezet. Dat moest en ik denk dat we dat ook zo gewild hebben. Onze eigen collectieve menselijke keuze. Met het afdalen in de materie zijn we vergeten dat we één zijn en altijd in liefde. En als ik eerlijk mag zijn, denk ik dat Adam en Eva de eerste slachtoffers waren van een beslissing vanuit mannelijk perspectief.

Ik denk dat het hoogtepunt van de patriarchale samenleving in de industriële revolutie ligt. Dat is het hoogtepunt van de maakbaarheid van de wereld door de mens.

De roep om verandering in deze tijd laat iets heel spannends zien. Het vrouwelijke wil gekend worden. De sluier van de vergetelheid wordt langzaam opgeheven. De roep van verbinding, spiritualiteit, de Godmens, zijn dezer dagen geen wereldvreemde woorden. Ze zijn een gegeven. Het vrouwelijke principe verheft de mens richting een hoger bewustzijn. De dans van de duale mens, met een lichaam in de materie en de erkenning van haar ziel in vereniging met het goddelijke bewustzijn.

Hartjes en liefde, #MeToo laten zien dat er ruimte komt voor een hele andere zienswijze, een hele andere benadering van het leven. De gebaande paden vanuit onze samenleving en de politiek lijken niet zo duidelijk meer te zijn. Onzekerheid, angst, en het verlies van controle sturen aan  op een duurzame verandering van steeds meer mensen. Er is duidelijk iets gaande. Iets groots.

Als we de fundamenten, de wetten van het leven inzichtelijk
kunnen maken, kunnen we misschien ook leren ermee te dansen.

Het thema dat mij na aan het hart ligt is al heel oud. Het is zo oud dat we het zijn vergeten. De basisprincipes van het leven, het mannelijke en het vrouwelijke, behoeven zoveel meer uitleg. Zowel het mannelijke als het vrouwelijke dragen we als mens in ons. Iedereen. En ik wil nogmaals duidelijk uitspreken dat deze twee principes niets te maken hebben met gender, ras en/of seksuele voorkeur. Ergo, deze twee principes vind je overal in terug, niet alleen in de mens, de liefde, de seksualiteit of bij het creëren van nageslacht. In elke manifestatie, creatie of inspiratie ligt de dans tussen het mannelijke en het vrouwelijke principe ten grondslag. Een wonderschone dans die als we het echt goed gaan begrijpen de wereld kan veranderen. De wereld in ons binnenste en daarna de wereld buiten ons.

Wij mensen zijn geen engelachtige wezens en we zullen het ook nooit worden.

In ieder geval nu niet. We komen misschien van een non-duale wereld vandaan en keren na dit leven weer naar een non-duale wereld terug. De wereld van het goddelijk bewustzijn is volgens mij, als ik het al mag begrijpen, niet van de twee. De wereld van de universele ziel is heel, één. Eén geheel.

Om terug te komen of ik woke ben of niet? Niet, dus. Hier op aarde, moeten we mens zijn, met alle consequenties van dien. We moeten eten, voortplanten en we hebben een kater als we de avond ervoor te veel gedronken hebben. Menszijn is ingewikkeld, vaak zwaar en moeilijk. Als we de fundamenten, de wetten van het leven inzichtelijk kunnen maken, kunnen we misschien ook leren ermee te dansen. Of je dan nog woke moet zijn, valt te bezien.

Ingen Wagenaar in De Evolutiegids

AUTEUR INGEN WAGENAAR | ©EVOLUTIEGIDS | 220211
Bewustzijnsgids Ingen Wagenaar is auteur, trainer en coach
op het gebied van authenticiteit, bewustwording en zelfrealisatie.

Deel de kennis van De Evolutiegids

Uit mijn boek Hoeren en godinnen, een verhaal voor het slapengaan:

*Geruisloos ontspruit de ziel uit de cadans van de deinende golven van de eenheid. De ziel heeft de opdracht om in een avontuurlijke reis zichzelf te ontdekken en zichzelf bewust te worden.*
*Twee gelijkwaardige maar tegengestelde krachten worden geschapen om de missie van de menselijke ziel te bewerkstelligen. De missie om het menszijn te ervaren door het mannelijke en het vrouwelijke principe, de twee, onderdeel van de dualiteit, die zich in een dans manifesteren als de vertegenwoordiging van de schepping.*
*De bewustwording van de ziel ligt in deze twee tegenpolen, om elkaar in de eenheid te vinden en tot creatie te komen. Het één kan niet bewegen zonder de ander. De krachten zijn volledig gelijkwaardig maar met een totaal andere oorsprong in dynamiek. Het mannelijke smacht naar het beleven van avontuur, vrijheid, grenzen verleggen, uitvliegen en individualiteit. Het vrouwelijke manifesteert zich in het ontvangen, verbinden, het versmelten in eenheid, de liefde en de mystiek. De ziel kan in deze tegengestelde dynamiek zich bewust worden van de gesublimeerde universele liefde en zich creatie en manifestatie eigen maken. In de ruimte en spanningsboog tussen de twee, daar ligt namelijk díe **creatie, díe inspiratie en díe manifestatie.*
*In de dans naar eenheid en versmelting van het vrouwelijke en het mannelijke principe wordt het scheppingsproces op deze aarde mogelijk gemaakt.*
Woke-trend in de Evolutiegids

Woke, een stok om mee te slaan?

Wat moeten we met het morele signaal en terreur-woord Woke?

yoganand11

Het heeft zin in het licht te leven

“Er moet veel meer aandacht komen voor het geestelijk ontwikkeling”, zegt Yoganand van Ananda Yoga Centrum.

COPYRIGHT | PRIVACY |CREATED BY MARY SPAN | ARCHIEF

CONTACT US

We zijn momenteel niet aanwezig. Je kunt ons een e-mail sturen, dan komen we er zo snel mogelijk op terug.

Wordt verstuurd

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?