HAN BEKKERS | Rusland daagt het westen uit | sociale evolutie

8 maart 2022 | Han Bekkers | Bestuursgids | m.m.v. Mary Span
Een vrije samnvatting van Russia is Catalyzing The Transformation Age door Robb Smith

Rusland daagt het Westen uit

sociale evolutie bij De EvolutiegidsWe focussen ons op het conflict tussen Rusland en Oekraïne. Het eigenlijke conflict gaat over Rusland (en China) enerzijds en het Westerse denken in Europa en vooral de Verenigde staten. We worden uitgedaagd met de wereldhegemonie als inzet. In bijgaande persoonlijke en vrije samenvatting geïnspireerd op een essay van Robb Smith werk ik deze optie uit.

Zolang er landen zijn met kernwapens hebben we 99 procent kans, dat we deze eeuw in een nucleair conflict zullen belanden. Geweld zit in onze aard, net als altruïsme. De evolutie leert ons dat dit twee kanten van dezelfde medaille zijn. Afgezien van het tragische verlies van mensenlevens in een oorlog is het strategische probleem dat hieruit voortvloeit immens. Hoe voorkomen we misbruik van het nucleaire potentieel als een nucleaire supermacht wordt geregeerd door niet-verantwoordelijke en niet-controleerbare autocraten en de heersende internationale orde schendt? Want het imperialistische denken van de 19e eeuw hebben we nog niet losgelaten. En nu staan we op een keerpunt in de geschiedenis, waarbij de soevereine natie Oekraïne wordt aangevallen. Vandaag is het door Rusland, morgen kan het door Noord-Korea of China zijn. Dit is geen probleem dat zomaar verdwijnt, ongeacht wat er de komende maanden gebeurt. President Poetin probeert zijn ambitie te verhullen door stevige kritiek op het Westen te uiten – en een grondige en inhoudelijke kritiek is er zeker -, maar het is geen legitieme rechtvaardiging om een vreedzame soevereine buur met een enorme militaire overmacht binnen te vallen.

Er is een totale oorlog begonnen.

Het lijkt erop dat er slechts een paar mogelijke uitkomsten zijn in het conflict: een eerste mogelijkheid is een staatsgreep in Rusland zelf, een tweede mogelijkheid is een nucleaire paddenstoelwolk. Het Westen heeft in verband met de situatie in Oekraïne verschillende financiële sancties ingesteld tegen Rusland. De pijn van internationale financiële sancties zal de Russische economie – volgens de visie van het Westen – zodanig vernietigen, dat Russische elites of misschien zelfs de Russische ‘straat’ (ook al worden ze gemanipuleerd door de Kremlin-propaganda) Poetin uit de macht ontzetten. Als Poetin uit zijn ambt wordt gezet, ligt de weg open voor Rusland om een moderne, geavanceerde natie te worden. Maar Poetin kan echter ook tot 2036 aan de macht blijven als hij in staat is om het Russische volk te mobiliseren door middel van propaganda en het in toom houden van Russische elites via zijn formidabele Pretoriaanse garde, staatsmedia en staatsveiligheidsapparaat. Eindigen we dan met z’n allen in een paddenstoelwolk? De NAVO-bondgenoten doen er tot nu toe verstandig aan zich buiten een militair engagement in Oekraïne te houden.

Een derde uitkomst lijkt voorshands het meest waarschijnlijk, namelijk dat Oekraïne valt. Het Russische leger kan waarschijnlijk slagen in zijn aanvankelijke verovering, maar zal vervolgens falen door hardnekkig verzet van het Oekraïnse volk. De wereldwijde publieke opinie zal zich blijvend tegen Rusland en het Russische volk keren. Daardoor zal Rusland wereldwijd als een internationale paria worden gezien. En dan belanden we in iets veel ergers dan een Koude Oorlog.

Met de drie mogelijke uitkomsten is het goed
om het bredere evolutionaire plaatje te bekijken.

President Poetin was van oudsher een spion voor de KGB die vanuit het idee van ‘macht maakt recht’ opereerde. Na de Koude Oorlog zag hij tot zijn grote teleurstelling zijn grote natie uiteenvallen. Hij wilde niets liever dan de oude glorie van het Sovjetrijk herstellen, want hij ziet een decadent, zwak, met schulden beladen en consumentgedreven Westen. Met zijn revanchistische ambities probeerde hij met een ‘constante stroom van nepnieuws’ de Europese en Amerikaanse verkiezingen te manipuleren en probeerde hij het westerse bondgenootschap te verzwakken, vooral toen hij zag dat de Verenigde Staten zich langzaam maar zeker militair begon terug te trekken uit Irak en Afghanistan. Poetin zag dit als tekenen van grote zwakte.

Poetin wist zich te verzekeren van economische en politieke steun van zijn grote buur China. Het is ze beiden te doen om het vestigen van een machtige en imperialistische wereldorde, dat niet gehinderd wordt door hun onderdanen. Beide landen hebben vetorecht in de VN-Veiligheidsraad en kunnen zo besluiten torpederen. Zowel China als Rusland zagen het binnenvallen van Oekraïne  als een kans om de door de VS geleide politieke en economische wereldorde, het zogenaamde ‘moreel uitgeholde’ Westen en in het bijzonder de Amerikaanse dollar als wereldwijde reservevaluta aan te vallen. Deze wereldorde is onder leiding van de VS na de Tweede Wereldoorlog opgebouwd en nu zagen China en Rusland hun kans schoon om het westerse verbond aan te vallen op een moment dat ze het op zijn zwakst zagen. Want het was immers een periode van post-Trump en Merkel, post-Afghanistan en post-Covid. Ze zagen een Westen dat niet alleen sterk afhankelijk was van olie en gas, het was ook nog eens een marktgedreven en met schulden beladen genootschap dat leed aan WOII-geheugenverlies. Rusland wilde af van de dollar- en militaire hegemonie, want zonder de Amerikaanse macht ligt de 21e eeuw voor landen als Rusland en China voor het grijpen.

De inval in Oekraïne is dus primair gericht tegen het Westen.

Rusland (en zijn stille partner China) hebben deze situatie m.i. opzettelijk opgezet, wetende en rekenende op een drastische financiële tegenaanval zonder militair vertoon. Poetin zag de ineenstorting van het Westen ten opzichte van de culturele verschillen als een existentiële zwakte die overheden zou beletten een zinvol antwoord te vinden en te organiseren, maar dat is precies waar het Westen sterk in blijkt. Hij begreep niet dat er ook immense krachten zijn: ten eerste kan het westerse liberalisme groepen en volken in verontwaardiging verenigen op daden van onderdrukking met een morele helderheid die ongeëvenaard is in de hele geschiedenis. En dit is precies wat we hebben gezien. We zagen een ongekende eensgezindheid van het Westen dat zich in een paar dagen tijd wist te keren tegen Rusland. Daarbij worden de Russen geweerd van alle voordelen die het Westen te bieden heeft. Het is een volledige economische, sociale en politieke verbanning van de Rus, nooit eerder in de geschiedenis vertoond. 

Poetin en China lijken, de sterke punten van
de westerse beschaving totaal verkeerd ingeschat te hebben.

Er is nog nooit zo’n wereldwijde morele verontwaardiging geweest als we de afgelopen twee weken hebben gezien. Dit kan het einde van de de macht van Poetin en Rusland betekenen. Ik denk dat het ook de loop van het Chinese denken zal veranderen. Als Rusland de gasleverancier van de wereld is, dan is China de fabriek van de wereld. Beiden hebben klanten nodig. Het is niet in het belang van China om in een directe economische strijd tegen het gros van zijn klanten te belanden.

Het eensgezinde Westen kan en zal een antwoord moeten vinden op de huidige bedreigingen. De groene energie en zelfvoorziening op energiegebied kan daarbij een uitkomst bieden, maar er is óók transformatie op andere terreinen nodig.

De wereldtransformatie naar een nieuwe wereldorde
zou in het Westen moeten beginnen.

Wat te doen nu een kernmacht besluit het VN-Handvest van nationale soevereiniteit te schenden tot en met nucleair wapengekletter? Dit is een immens probleem voor de Verenigde Naties en haar Veiligheidsraad. We zien dit probleem heel duidelijk als we het 40 mijl lange konvooi van zware artillerie en infanterie zien dat al dagenlang stilstaat op de weg naar Kiev. Niemand van de westerse alliantie is in staat om enige vorm van directe steun aan Oekraïne te bieden of een no-flyzone boven Oekraïne in te stellen. We kunnen dit niet doen omdat het een monumentale fout zou zijn om Rusland een excuus te geven om nucleaire rakketten richting het Westen af te vuren en dus een Wereldoorlog III te beginnen. Alle naties van de wereld zijn niet in staat om anders te reageren dan met economische sancties.

Hoe zou een alternatief eruit kunnen zien?

Hierbij is volgens mij geen rol weggelegd voor de Verenigde Staten en de NAVO. Het valt serieus te overwegen om de vredesmacht van de Verenigde Naties een cruciale rol te geven. Het beeld kan zomaar kantelen, net als Europa’s recente 180º U-visie op de NAVO. Het schenken van echte macht aan de Verenigde Naties is niet alleen een kwestie van keuze, maar ook een van overtuiging,  adequate filosofische visie en toewijding. Als de Verenigde Naties een permanent, defensief (vredes)leger hadden dat diep en krachtig kan ingrijpen, dan zouden we ons vandaag de dag in een andere situatie bevinden. De Verenigde Staten kunnen hierin een leidende rol vervullen, niet door zich terug te trekken na te zijn vernederd door hun tegenslagen in het buitenlands beleid en binnenlandse strijd, maar juist door afstand te nemen van haar bevoorrechte positie.

Het gaat erom dat we vanuit de waarden met behoud van vrijheid, menselijke waardigheid, gelijkheid, mensenrechten en democratie en vanuit de principes van de rechtsstaat met elkaar samenwerken en dat we de keuze van soevereine individuen verdedigen zodat ze deel kunnen uitmaken van een politiek-economisch systeem waarin ze over hun eigen toekomst kunnen beslissen. We kunnen niet toestaan dat naties hun buren overmeesteren of zich bezig te houden met geopolitiek die de soevereiniteit van de mensen in die natie vernietigt of terzijde schuift.

Als we niet in staat zijn de VN een rol te geven in conflicten,
zal er deze eeuw inderdaad een kans van 99% zijn op een nucleair conflict.

Het is naïef om te denken dat enig land haar macht of meer macht zomaar zal overdragen aan de Verenigde Naties. Maar in het licht van de mogelijke planetaire nucleaire vernietiging kunnen we alleen maar hopen dat landen een andere afweging zullen maken. Het idee van de Verenigde Naties als veiligheidsbewaker moet nog landen. De tijd moet er rijp voor zijn. De geschiedenis van de Verenigde Naties laat zien dat de wereld misschien niet klaar is om deze stap te zetten, al is nu door de wrede inval in Oekraïne een kansrijk momentum geboren. De wereld is niet statisch en de geschiedenis ook niet.

Gelukkig leven we in een evoluerend universum en de
levensomstandigheden
veranderen naarmate
waarden evolueren. En evolutie is van nature creatief.

Is een dictator die een soeverein land binnenvalt en de wereld bedreigt de uitdaging die we nodig hebben om te kunnen evolueren? Zijn we nu op een punt beland waarop we echt de problemen van de 21e eeuw kunnen aanpakken? Moeten we met elkaar meer naar eenheid streven? De oorlog in Oekraïne zal de toekomst van de hele wereld veranderen. Volgens mij is het tijd om op te staan en creatief één te worden.

Met dank aan Robb Smith, leading thinker on the Transformation Age van de Integral Life-gemeenschap.

AUTEUR HAN BEKKERS | ©EVOLUTIEGIDS | 220308
Bestuursgids Han Bekkers is coach en therapeut voor leven & werk en
is auteur van het managementhandboek ‘De Druppel en de Oceaan’ en ‘Reis naar de Bron’

Deel de kennis van De Evolutiegids

Oorlog in Oekraïne is paradigmaverschuiving

10-03-22: “Poetin heeft een frontale aanval ingezet, niet alleen op het Oekraïense volk, maar ook op het fundament van onze samenlevingen en de regels waarop we naast elkaar bestaan ​​– soevereiniteit, democratie, VN-Handvest. Hij heeft de architectuur van de wereldwijde veiligheid verbrijzeld. Het is een paradigmaverschuiving op de schaal van 9/11”, aldus Liz Truss, minister van Buitenlandse Zaken VK. “We zullen vorm moeten geven aan een nieuw tijdperk voor wereldwijde veiligheid. We moeten autoritaire regimes niet ongecontroleerd meer laten groeien.” Bron: The Guardian.

Democratie in verval, dictatorschap neemt toe

09-03-22: Een duidelijke trend is de golf van bedreigingen voor de democratie over de hele wereld. Deze golf van autocratisering is een langzaam proces dat zich sinds het einde van de jaren negentig aan het ontwikkelen is. Staffan I. Lindberg en zijn collega’s van de Universiteit Göteborg in Zweden hebben nu een nieuwe methode ontwikkeld om democratisering en autocratisering (“de-democratisering”) te meten en constateren nu dat toxische polarisatie nu voorkomt in  32 landen, autocratie 33 landen of 44% van de wereldbevolking treft en beperking van vrijheid in 35 landen. Zes EU-landen zijn nu autocratisch aan het worden. Bron: Kaw Wallenberg.

Na Oekraïne hebben we een herstelplan nodig

07-03-22: Poetin heeft de oorlog al verloren en dat is het probleem. We moeten wakker worden en begrijpen dat we in wereld van ups en downs leven. Als deze oorlog voortduurt, zal de nevenschade voor Europa en de wereld op economisch vlak aanzienlijk zijn. In verband met Oekraïne moeten we naar een herstelplan om de vluchtelingen op te kunnen vangen, de gevolgen van de sancties te elimineren, de klimaatactie te kunnen voortzetten, de armoede te bestrijden en perspectieven te kunnen bieden. E.e.a. hangt ook af van de houding van China. Bron: Pascal Lamy, voormalig Eurocommissaris voor Handel, in Groupe d’études geopolitique.
machtsdenken in de Evolutiegids

De verborgen macht achter de wereldorde

Het begrijpen van de geschiedenis en de huidige ontwikkeling is onze beste bescherming, vooral nu Poetin ons wakker schudt.

Oekraïne in de Evolutiegids

De wereldorde zal nooit meer hetzelfde zijn

Poetin’s actie om Oekraïne binnen te vallen is ongehoord en misdadig. Het is een ernstige inbreuk op de wereldorde.

COPYRIGHT | PRIVACY |CREATED BY MARY SPAN | ARCHIEF

CONTACT US

We zijn momenteel niet aanwezig. Je kunt ons een e-mail sturen, dan komen we er zo snel mogelijk op terug.

Wordt verstuurd

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?