HAN BEKKERS | Buenos Aires | column

Een evolutiereis naar de bron in een roman gevangen

Al eerder hebben wij aandacht besteed aan bestuursgids en auteur Han Bekkers. Nu laten we hem hier zelf aan het woord over zijn komende roman Reis naar de Bron. Bekkers is bekend van zijn handboek voor persoonlijk leiderschap ‘De Druppel en De Oceaan’ (3e druk 2018). Zijn werk wordt vooral gekenmerkt door de ziel der dingen, maar steden en landen hebben nu wel een heel bijzondere plek in zijn leven…

“Mijn eerste roman Reis naar de bron gaat over David, een jonge man die ik volg in verschillende ontwikkelingsfasen van zijn leven. Via de hoogste toppen en de diepste dalen zoekt David zich een weg terug naar zijn essentie of bron. Het is een reisverslag van een uiterlijke reis die symbool staat voor een innerlijke reis van de hoofdpersoon David. Het is een wetenschappelijke roman op het gebied van de filosofische economie in de brede zin van het woord, het is een liefdesroman, maar ook een avonturenroman, een psychologische roman en een spirituele roman tegen de achtergrond van turbulente wereldgebeurtenissen. Kortom, een rijk en complex verhaal. Ik heb vijf jaar uitgetrokken om deze roman te schrijven en het nadert nu zijn voltooiing. Ik heb het mezelf niet gemakkelijk gemaakt door de complexiteit van de vele lagen die door elkaar heen zijn ontstaan.

Elke levensfase van David wordt gesymboliseerd door zijn belangrijkste kenmerk en die is weer gekoppeld aan de cultuur van een stad of land. Want elke stad en elk land heeft immers een eigen geschiedenis waardoor een stad of een land zich kenmerkt en karakteriseert. Dat eigen karakter is in honderden, soms zelfs duizenden jaren van z’n geschiedenis gevormd. Dat karakter is zó fundamenteel dat ik het de ziel van een stad of land noem. 

De ziel omvat de eeuwenlange ontwikkelingen van een stad of land. Maar wat is de ziel? Alleen bewustwording van de ziel kan ons helpen om te ontsnappen aan het onvermijdelijke lot dat de geschiedenis ons oplegt. Het vinden van die sleutel om een cultuur te bevrijden van haar wikkels is het begin van een ont-wikkeling waar mensen zelf voor kunnen kiezen. Je kunt vervolgens bewust-zijn bereiken door je bewust te worden van de verstikkende beperkingen van de geschiedenis en door bewust te kiezen voor nieuwe waarden.

In de loop van de jaren ben ik geboeid geraakt door dit thema. Zo werd de ziel van Dordrecht in de 16e eeuw gevormd door het stapelrecht. Het is een recht dat veel handelssteden zich toe-eigenden. Het recht hield in dat goederen die langs een stad werden vervoerd eerst in de stad moesten worden opgeslagen en vervolgens ter plekke te koop worden aangeboden. Dordrecht werd met dit stapelrecht slapende rijk en dat zette op z’n beurt de ondernemersgeest van de stad behoorlijk onder druk. Een stad heeft namelijk inventiviteit, natuurlijk leiderschap en creatieve ondernemersgeest nodig om weer een florerende handelsstad te worden. Nog een voorbeeld: Nijmegen, dat eeuwenlang onder wisselende heerschappijen gebukt ging, heeft subversiviteit ofwel gezagsondermijning ontwikkelt. Elke verandering van een machthebber werd direct na zijn verdwijning ongedaan gemaakt. Nog steeds worden veranderingen in Nijmegen alleen geaccepteerd als ze van onderop komen. Dit zijn mooie voorbeelden om verder mee te werken. Daarom heb ik zelf een reis naar verschillende locaties gemaakt om de ziel der dingen te kunnen ontdekken.

In mijn roman ga ik op zoek naar de ziel van Londen, New York, Los Angeles, Istanbul, Buenos Aires, Bali, India en Kameroen. Alle steden kennen net als Nijmegen en Dordrecht vergelijkbare maar wel specifieke kenmerken. In mijn roman Reis naar de Bron heb ik dat verder uitgewerkt. Hoe de schoonheid, het ritme en het wezen van Buenos Aires te beschrijven aan iemand die de stad niet kent? In ieder geval zijn er vele tegenstellingen in Buenos Aires: tussen arm en rijk, tussen gegoede burgers en criminelen en tussen de verschillende bevolkingsgroepen. De tango is daar een uiting van. De passie van de tango is uiterst voelbaar en intiem verbonden met de stad. De drift in de dans vraagt om zelfbeheersing en opperste subtiliteit, geeft tegelijkertijd voluit expressie aan haar emoties, melancholie en de scepsis waarmee de mensen naar het leven kijken. De angst niet te kunnen ontsnappen aan het beperkende leven van de stad en het sociale gevecht zijn namelijk duidelijk zichtbaar in de tango. Je ziet óók dat dit gevecht gecultiveerd is in een strak protocol en uiterst verfijnde omgangsvormen. De sereniteit en elegantie geven een bijzondere intimiteit aan de dans. Al deze kenmerken en waarden vind je terug in de stadscultuur van Buenos Aires. En de cultuur die je in de stad ziet en voelt, vormt de ziel van het leven in de stad.

Als er zoiets bestaat als een Argentijnse identiteit – en die bestaat, ook al is ze betrekkelijk zwak – dan is ongemak met het eigen land er een wezenlijk bestanddeel van. Fascinatie en ontgoocheling gaan in dit land hand in hand. Liefde voor de schoonheid, het geheel eigen karakter en de cultuur en fascinatie voor de complexiteit en diversiteit. Afkeer voor de ongrijpbaarheid, voor de drukkende last van het gebrek aan verdraagzaamheid, desillusie vanwege de verkwanseling van de rijkdom en de kansen die de stad had, eenzaamheid en verlatenheid vanwege de afstand naar de rest van de wereld waar zij zich qua cultuur mee verbonden voelt. Jorge Luis Borges ten slotte heeft de samenleving van Buenos Aires prachtig omschreven in zijn gedicht No nos une el amor sino el espanto, ‘Nee we zijn niet verenigd door liefde, maar door angst’. En juist dit gedicht kenmerkt de ziel van deze stad.”

Buenos Aires

En nu is deze stad een plattegrond 
waarop mijn feilen en vernedering staan,
bij die deur zag ik de zon vaak ondergaan,
daar het beeld waar ik vergeefs te wachten stond.
Hier vind je wat ons allemaal verbindt
en dat ook mij door het ongewis verleden
en het wisselend heden is verschaft; hier smeden
mijn passen hun onpeilbaar labyrint.
Hier wacht de askleurige avondschemering
de door de ochtend toegezegde vrucht;
hier glijdt mijn schaduw met een licht gerucht
de al even ijdele laatste schaduw in.
Niet liefde, angst verbindt ons met elkaar;
misschien houd ik daarom zoveel van haar.
Bron: El otro, el mismo (1964)

Bestuursgids Han Bekkers

AUTEUR HAN BEKKERS©EVOLUTIEGIDS | 180218
Han Bekkers is bestuursgids voor leven & werk en
is auteur van het handboek ‘De Druppel en de Oceaan’ en de roman ‘Reis naar de Bron’.

hanbekkers6

Iedereen kan een bijdrage leveren aan de wereldevolutie

Spiritueel leiderschap, liefde en integer leiderschap zijn van onschatbare waarde voor mensen die leiding geven. Een gesprek met Han Bekkers, auteur en leiderschapsadviseur.

brammoerland

Er is sprake van grote angst en leegte bij mensen

Bram Moerland’s filosofie laat zich in het begin moeilijk vangen. Maar na het interview met deze cultuurfilosoof, auteur en spreker blijven drie woorden hangen: naaktheid, vrijheid en liefde.

COPYRIGHT | PRIVACY |CREATED BY MARY SPAN | ARCHIEF

CONTACT US

We zijn momenteel niet aanwezig. Je kunt ons een e-mail sturen, dan komen we er zo snel mogelijk op terug.

Wordt verstuurd

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?